Γιατί Αψιθιά;

Ο Ρίνποτσε γεννήθηκε σε ένα απομακρυσμένο χωριό του ανατολικού Μπουτάν που λεγόταν Κένπατζονγκ, το οποίο δεν υπάρχει πια. Κένπατζονγκ σημαίνει «χωριό της αψιθιάς» στη τοπική διάλεκτο. Έτσι, ο Ρίνποτσε είναι γέννημα της αψιθιάς.

Η αψιθιά είναι ένα είδος αρτεμισίας και μπορεί να γίνει αφέψημα, βάμμα ή καπνός. Είναι ένα βοτάνι που φέρνει ύπνο. Συχνά χρησιμοποιείται ως κύριο συστατικό για το γέμισμα μαξιλαριών και φημολογείται ότι μπορεί να επιφέρει πιο διαυγή όνειρα στον ονειρευτή.  Οι Ρωμαίοι στρατιώτες συνήθιζαν να το βάζουν στα σανδάλια τους για να έχουν δύναμη. Στον Ευρωπαϊκό Μεσαίωνα  χρησιμοποιούνταν ως μαγικό προστατευτικό βοτάνι. Έχει χρησιμοποιηθεί από τους κηπουρούς ως απωθητικό εντόμων, κυρίως του σκόρου. Η αψιθιά έχει επίσης χρησιμοποιηθεί από αρχαιοτάτων χρόνων ως φάρμακο κατά της κούρασης και για να προστατεύει τους ταξιδιώτες από τα κακοποιά πνεύματα και τα άγρια ζώα. Είναι ένα από τα εννέα βότανα που επικαλείται το παγανιστικό Αγγλο-Σαξωνικό Ξόρκι Εννέα Βοτάνων , το οποίο αναφέρεται τον 10^ο αιώνα στο Lacnunga. Στα Σύγχρονα Βοτανικά της M.Greive, αναφέρεται ότι «στον Μεσαίωνα το φυτό ήταν γνωστό ως Cingulum Sancti Johannis και θεωρείτο ότι το φορούσε ο Ιωάννης ο Βαπτιστής μέσα σε μια ζώνη. Από τα κλωνάρια του φτιαχνόταν τα στεφάνια που φοριόντουσαν τη παραμονή του Αγίου Ιωάννη ως αποτρεπτικά δαιμονικής κατοχής και στην Ολλανδία και στη Γερμανία ένα από τα ονόματα της αψιθιάς, είναι Φυτό του Αη-Γιάννη, εξαιτίας της πεποίθησης ότι αν μαζευόταν την παραμονή, έδινε προστασία από αρρώστιες και κακοτυχίες. Η αψιθιά είναι πολύ αγαπητή στις μαμές εξαιτίας της επίδρασής της στο γυναικείο αναπαραγωγικό σύστημα. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως διεγερτικό της μήτρας  που θα φέρει την έμμηνο ρύση σε περίπτωση καθυστέρησης και θα βοηθήσει να σταθεροποιηθεί ο φυσιολογικός γυναικείος κύκλος. Όπως όλα τα πικρά βοτάνια, η αψιθιά είναι εξαιρετικό χωνευτικό, αποτελεσματικό όταν λαμβάνεται πριν ή μετά από βαριά γεύματα, για να απελευθερώσει τα αέρια και το φούσκωμα. Η αψιθιά επίσης χρησιμοποιείται ως τελετουργικό βότανο βαφής. Είναι ήπια ηρεμιστικό και χρήσιμο για τεντωμένα νεύρα και γαλήνευση του στρες. Συνδυασμός αγριμόνιου, αψιθιάς και ξυδιού είναι εξαιρετικό θεραπευτικό για ισχιαλγία και μυϊκή δυσκαμψία.*

Οι φίλοι μας στην Ιαπωνία θα ήθελαν να προσθέσουν κάτι σχετικά με την αψιθιά, από τη δική τους πλευρά: Η αψιθιά φύεται παντού στην Ιαπωνία. Οι θεραπευτικές της ιδιότητες έχουν αναγνωριστεί από αρχαιοτάτων χρόνων κι έχει χρησιμοποιηθεί εκτός άλλων για τη καλή κυκλοφορία του αίματος και ως αιμοστατικό για πληγές. Η αψιθιά εμφανίζεται στο φημισμένο κείμενο της κλασσικής ιαπωνικής λογοτεχνίας, Makuranosoushi, γραμμένο στις αρχές του 11^ου αιώνα, σε συνδυασμό με την ίριδα, κατά την ετήσια εποχιακή γιορτή της 5^ης Μαΐου, για να διώχνει τα κακά πνεύματα. Ο πιο δημοφιλής τρόπος χρήσης της αψιθιάς στην Ιαπωνία είναι ως συστατικό ενός γλυκίσματος, ονόματι γιομόγκι μότσι, η συνταγή του οποίου ανάγεται πίσω στον 17^ο αιώνα.

*τα περισσότερα από αυτά έχουν προέλθει από την Wikipedia